Op 24 juli 1775 kwam de rechtbank bij elkaar om te overleggen over de twee dagen waarop Bosch onlangs verhoord was. Bosch kreeg weer het gehele proces-verbaal te horen en werd daarna ongeboeid om een reactie gevraagd. Ze verklaarde nu dat uit de lijst namen een drietal “gezellen” waaronder de Jood Nathan niet door haar bij overvallen gezien waren. Ze had tijdens haar strenge verhoor hun namen genoemd omdat ze van haar vader vernomen had dat deze figuren wel tot de “club” behoorden! Voor de rest hield ze vol dat al haar andere bekentenissen in waarheid door haar waren afgelegd. In augustus 1775 diende rechtsgeleerde de Limpens een nota in voor zijn bemoeienissen met de zaak tegen de beschuldigde bendeleden, waaronder die voor Geertruid Bosch. Het was een goed verdienmodel, want de nota bedroeg 384 gulden en 15 stuivers, een kapitaal bedrag in die dagen. Een nota uit 1776 toont dat er voor een bedrag van 35.320 gulden binnen kwam bij de rechtbank van goederen die van veroordeelde bendeleden bij executie waren verkocht. Uit deze gelden werd dan ook de juridische en bestuurlijke elite rijkelijk betaald. Er is niets veranderd!!!

Op acht augustus 1777, ook toen duurden juridische zaken lang, viel het vonnis tegen de gedetineerde en beklaagde Geertruid Bosch uit “Geen Heek”! Het gerecht pretendeerde alle in de voorgaande zittingen te berde gekomen informatie mee te nemen bij het bepalen van de uiteindelijke uitspraak. Bosch zou in naam van de Hollandse overheid naar de excecutieplek op de Lommelenberg gebracht worden om daar door de scherprechter aan een paal gebonden met zes roeden geslagen te worden. Elke roede zou zes keer neer dalen op haar tere door een langdurige gevangenschap verzwakte lichaam. Daarnaast zou ze voor altijd uit de drie Landen van Overmaze verbannen worden. Zou ze terug keren, dan wachtte haar waarschijnlijk de zwaarste straf. Ze werd ook veroordeeld tot het betalen van de kosten van de rechtszaak, maar uit eerdere execeturiale verkopen was al gebleken dat Bosch een kale kip was!

De uitspraak werd voor alle Valkenburgenaren die er naar wilden luisteren op het bordes van het Landshuis voorgelezen. Daarna bewogen gerechtsdienaren en de op sensatie beluste menigte zich druk pratend naar de top van de Lommelenberg, waar het spektakel zich zou voltrekken.

 

Advertenties