heonsbroek advertentie 18e eeuw.jpg

*** Terwijl in een deel van kasteel Hoensbroek de gevangenen gemarteld werden, keek gravin Sophia Charlotte van Hoensbroek met gretige ogen naar de trucjes die een rondreizende Russische damescoiffeur allemaal beheerste. Hij logeerde overigens in Hotel Ducat d’Or op het Vrijthof te Maastricht, en maakte via deze advertentie uit een mid-18e eeuwse krant reclame voor zichzelf. Hij wist ook hoe hij handen en gezicht met zijn “toverwater” zo wit mogelijk kon krijgen, hetgeen toen in adellijke kringen “bon ton” was. Een kleurtje was iets voor het plebs. Deze advertentie werd gevonden tussen paperassen in de nalatenschap van onze Sophie.***

Justitie speelt vies spel

Dit spel werd een andere schepen te veel. Leonard Creuwen, zo heette de man, had in zijn hoedanigheid de ondervraging van Langendorp en co. bijgewooond maar ging weg zonder het proces-verbaal te ondertekenen. Hij meldde zich de volgende dag bij zijn medefunctionarissen en kreeg vervolgens het document van de vorige dag onder zijn neus geduwd met het “vriendelijke” verzoek dit maar gauw te ondertekenen. Creuwen wilde echter eerst wel eens nalezen wat er allemaal in stond. Zijn oog viel op een aantal zaken ten nadele van Palmen die de dag vantevoren helemaal niet aan de orde geweest waren. Terecht boos verweet hij de schout en de anderen hier een “verkeerden handel” te spelen. Ze begaven zich volgens hem op een terrein waar ze wettelijk gezien niets te zoeken hadden. De schout stuurde zelfs schepenen naar aangrenzende jurisdicties om aldaar te bezien of er nog beschuldigingen waren die ze tegen Palmen konden gebruiken. Zo bezocht secretaris Horsmans van Hoensbroek Schinnen waar ook een zevental beschuldigden vastzaten. Hij bereikte zijn doel. Beïnvloed door zijn insinuerende vragen over Palmen, en door hevige pijnigingen buiten zinnen, beschuldigde een van deze mannen Palmen van  “eenige bagatellen”. Kleinigheden dus, maar dat was “gefundenes Fressen” voor deze figuren, die waarschijnlijk hun eigen hachje wilden redden.

Het schepengerecht uit Schinnen bestond uit “plomppe (!) boeren”, domme figuren in de ogen van Creuwen, die geen niveau hadden. Enkel de voorzitter aldaar had het intellect om een en ander volgens juridische maatstaven te laten verlopen. Van dit soort nalatigheden zou het Souvereine Hof van Brabant, het hoogste bestuursorgaan in deze, niet erg gecharmeerd zijn. Zo had de vervangend secretaris van de Hoensbroekse rechtbank in Nuth waar hij schepen was, de gevangene Steven Drummen onder druk gezet om maar belastende verklaringen over Palmen af te leggen. De tortuur deed daarbij de rest.Horsmans haastte zich terug naar Hoensbroek om dit aan zijn schout mee te delen. Die bleef niet stil zitten en arrangeerde een confrontatie tussen Palmen en Drummen. Het gekonkel duurde voort. Op de dag voor deze confrontatie sloop Horsmans nogmaals stiekem naar Nuth om daar in zijn cel de aangeklaagde Steven Drummen op zijn ontmoeting met Houbert Palmen voor te bereiden. Een dag later bracht de schout de echtgenoot van Gertrudis Krans dan ook naar Nuth om daar geconfronteerd te worden met Drummen.

  • wordt vervolgd
Advertenties