Het jubileum van de pastoor in 1887

Het volgende stukje uit de historie van de parochie beschrijft hoe de Limburger Koerier, de toenmalige regiokrant, verslag doet van het jubileum van de pastoor. Al lezende moeten we niet vergeten dat de kerk toen een allesoverheersende en centrale rol speelde in het leven van de parochianen. In de beschrijving is ervoor gekozen om bepaalde passages te handhaven om op die wijze de sfeer van de tijd uit te drukken. We schrijven het jar 1887.

Maandag acht augustus 1887 zou een heuglijke dag worden voor de parochie Ambij. Op deze datum namelijk zou pastoor C.Heuvels zijn vijftigjarig priesterfeest vieren.Voorafgaande hieraan hadden leden van het kerk- en het gemeentebestuur samen met de burgemeester een commissie gevormd die ervoor moest zorgen dat deze herder die als het ware op handen gedragen werd door zijn parochianen, zo staat het omschreven in het register van de kerk, een luisterrijk feest zou worden aangeboden. Alle ingezetenen van het dorp hadden de handen in elkaar geslagen om er een ware feestdag van te maken. Op ondubbelzinnige wijze wilden ze blijk geven van hun eerbied voor en gehechtheid aan de pastoor. De hele gemeente was op feestelijke wijze versierd en talrijke erebogen met toepasselijke opschriften verfraaiden de straten. Vele huizen waren met bloemen en groen getooid en overal wapperde de nationale driekleur. De stoet die de jubilaris om tien uur in de ochtend naar de kerk begeleidde bestond o.a.uit schoolkinderen, bruidjes, leden van het koor, leden van de feestcommissie en een grote schare geestelijken. Een edelmoedige dame uit het dorp had de fanfare van Schimmert uitgenodigd om dit alles op te vrolijken. Bij de pastorie aangekomen bood de dochter van de burgemeester de jubilaris een kroon aan, die hem door de deken van Meerssen werd opgezet.

Mej.Gertrude Boots feliciteerde de pastoor namens alle kinderen en bood hem een prachtig boeket bloemen aan. Net op dat ogenblik arriveerden de deken van Wijck en de Franse kardinaal Lavigerie, die toen in Maastricht verbleef. Er ontstond toen een aangrijpend tafereel, voor allen die het voorrecht hadden erbij te zijn, zo schreef de Limburger Koerier in zijn verslag.De kardinaal knielde voor de jubilaris neer en vroeg hem de zegen te geven. In eerste instantie weigerde deze, maar toen de kardinaal de woorden ‘ik laat u niet los voordat gij mij gezegend hebt’ sprak, kon de pastoor niet anders en strekte zijn zegenende handen uit over de kardinaal.”Niemand kon zijn tranen weerhouden”, zo schreef de verslaggever van de krant. Daarna trok de stoet de kerk binnen, waar de hoogmis werd opgedragen door de deken van Meerssen. Na de kerkdienst werd de jubilaris naar de pastorie gebracht waar een lid van de feestcommissie hem namens de parochie een eetservies voor 24 personen aanbood. Daarna was er een diner en werden hem in de loop van de dag nog tal van andere geschenken aangeboden. Het dorp werd in de vroege avond feestelijk verlicht en de feestdag werd zonder een wanklank met een schitterend vuurwerk afgesloten. Het zou een onvergetelijke dag blijven voor Ambij, zo schreef de journalist. Door dit luisterrijke feest had het dorp getoond hoe innig het met zijn grijze herder verbonden was. Een jaar later kreeg pastoor Heuvels van kardinaal Lavigerie een eervolle onderscheiding van de kathedraal van Carthago in Noord-Afrika waarvan Lavigerie patriarch was. Lavigerie was eveneens aartsbisschop van Algiers en de stichter van de orde van de Witte Paters.

Advertenties