Londen in last

In Maastricht wist men klaarblijkelijk van Engelse soldaten, reizigers of van Hollanders die er geweest waren, dat in het jaar 1665 een pestepidemie in Londen onvoorstelbaar veel slachtoffers had gemaakt. In een week tijd zouden in Londen 12.000 mensen hieraan gestorven zijn. In de weken daarna wisselden de aantallen tussen de 1000 en 8000 per week.  De pest hield geen halt in Engeland, maar werd via mensen en ongedierte op schepen meegenomen naar het Europese continent. Zo brak ze ook in Keulen uit, waar eveneens vele slachtoffers vielen. De lokale Keulse elite, die kon het zich permitteren, vluchtte de stad uit naar het platteland in de hoop daar veilig te zijn voor deze duivelse ziekte. Wellicht ging de verspreiding ervan zo weer verder!!

Op 19 mei 1665 werd Maastricht omtrent  negen uur weer eens getroffen door een aardbeving. Het jaar 1670 zou zeer koud worden. Op drie februari lag de sneeuw tot op kniehoogte in de stad. In 1673 werden we bezet door Frankrijk. Dat kostte wat. Het werd een zeer dure tijd, zeker voor de aanschaf van de meest basale levensbehoeften. Tussen 1686 en 1696 zou de Maas weer drie maal buiten haar oevers treden. De buiten de stad aanwezige wintergerst werd compleet weggespoeld. Het gevolg laat zich raden. Dat gebeurde ook weer in 1693. Het zou een zeer duur jaar worden met een enorme voedselschaarste. Juli 1698 bleek een rampmaand te worden. Op de 19e regende het zo verschrikkelijk hard, en wel uren aan een stuk, dat alle veldvruchten vernietigd werden, en de op het veld levende hazen en patrijzen de dood vonden. De kroniekschrijver vermeldt overigens dat “de haesen en patrijsen doen ter tijt goeden coop waren”. Wat een ramp al niet kan veroorzaken!!

Ravage in Turkse rijk

Helaas, er zouden maar weinig veldvruchten overblijven, zodat ze niet te betalen waren. De meeste boeren moesten hun dieren verkopen omdat er geen voer meer voor ze was. Er was nauwelijks nog stro of hooi te krijgen. Vlees voor de burgers was er ook niet meer. Als er nog iets uit het vleeshuis te krijgen viel, was dit van slechte kwaliteit en duur. Op Driekoningen 1709 begon het te vriezen, en wel zo hard dat alle gewassen op het veld bevroren. Zelfs de eikenbomen barstten in twee stukken door de grote koude en ook de notenbomen gingen kapot. Het zou een dure en miserabele tijd worden.

Op 28 mei 1714 ging de ondergrond weer rammelen. Iedereen dacht dat zijn laatste uur geslagen had. Vijf jaar later, leek de lucht door een vreselijk noodweer uit vuur te bestaan, hetgeen voor heel wat consternatie zorgde. In Maastricht had men zelfs gehoord dat er in Constantinopel een “schrickelijke aertbevinge was geweest” waardoor vele moskeeën en paleizen en huizen vernield waren geworden. Er waren zelfs 27 torens ( van moskeeën?) “omverre gedreven”!!!

 

Advertenties