Schark_3

Schark_5

De tekst op de wand is in het Engels. De vertaling luidt als volgt:

‘IN DE KERSTNACHT VAN 1944 WERD IN DEZE GROT EEN PLECHTIGE HOOGMIS OPGEDRAGEN DOOR PATER DOBRZYNSKI VOOR DE AMERIKAANSE SOLDATEN. WIJ NEDERLANDSE BROEDERS VAN DE ONBEVLEKTE ONTVANGENIS WENSEN HUN ALLEN EEN GELUKKIG KERSTFEEST. MOGE HET HEILIG KERSTKINDJE U EN AL UW FAMILIELEDEN VER WEG IN AMERIKA ZEGENEN. MOGE DE STRIJD SPOEDIG TEN EINDE ZIJN EN MOGE VREDE HEERSEN OP AARDE, ZODAT U ALLEN VEILIG EN GEZOND NAAR UW FAMILIE KUNT TERUGKEREN. WIJ ZULLEN ONS ALTIJD IN DANKBAARHEID HERINNEREN DAT U ONS BEVRIJD HEEFT VAN DE VERSCHRIKKELIJKE DUITSE BEZETTING.'(Bron Nationaal Comité 4 en 5 mei)
De manschappen die op de foto te zien zijn, zouden direct daarna in de Ardennen ingezet worden om het offensief van generaal von Rundstedt tegen te houden.

In 1921 werd voor de broeders van De Beyart, en voor de broeders en studenten van het Juvenaat aan de Tongerseweg, de Schark verworven. Het was een buitenplaats aan de Mergelweg voorzien van allerlei faciliteiten, zoals sportaccommodaties en een mergelgroeve die in de jaren ervóór was aangelegd: een eenvoudig gangenstelsel, waarvan de wanden door kunstzinnige broeders konden worden verfraaid. Er werd van mergelblokken een huis gebouwd. Het pand bestond uit een huiskamer, een keuken, een grote zaal en enkele vertrekken. Buiten was er een openlucht plasgelegenheid (een zinken goot met kraantjes er boven) en een afgesloten toilet. De grote groep broeders die van dit alles gebruik kon maken, kreeg hiermee een mooi aanbod aan ontspanning. Er werd een jeu de boulesbaan aangelegd; er kwam een schietbaan; in het bos dat bij het gebouw hoorde kon worden gewerkt; er was een boomgaard met appelbomen, waarvan de Beyartbewoners profiteerden en op de heuvel naast het bos werd een voetbalveld gerealiseerd.
Hier konden de broeders in een “voetbalhabijt” (een habijt zonder scapulier met in het voorfront een open geknipt rechthoekig stuk, zodat er goed geschoten kon worden met de vrijkomende rechter- of linkervoet), met elkaar de voetbalsport bedrijven. Anderen konden op een bankje, onder het genot van een verfrissing, van het mooie uitzicht genieten. Weer anderen gingen de groeve in om daar de wanden te verfraaien. Voor elk wat wils dus. Al deze faciliteiten werden intensief gebruikt en droegen bij tot een ontspannen sfeer.
In de jaren zeventig werd de boerderij aan de ingang bij de Mergelweg verkocht aan de familie Schoonbrood, de landerijen werden overgedragen aan de stichting Natuurmonumenten (het bos bleef in eigen beheer) en de groeve werd in 1972 eigendom van de ENCI. In 2002 was de belangstelling van scholen om een week op de Schark door te brengen dusdanig teruggelopen, dat er gezocht werd naar een nieuwe bestemming voor het gebouw (minus de huiskamer).(Bron Broeders van Maastricht F.I.C)

scahr 57082_groeve_de_schark__w800_h600

Advertenties